| تبليغات | X |
يه دنياي تاريک يه آسمان بي ستاره يه درياي بي ماهي يه شخص بي هدف يه جاده بي انتها دو پاي خسته دو چشم در انتظاري بي حاصل دو گوش در انتظار صدايي آشنا يه ديوار تنها تکيه گاه خستگي يه سايه تنها همسفر در ان جاده يه جفت جاي پا در آن زمين داغ و شني دو دست آسوده و رها از دنيا يه چمدان قديمي در دست راست يه کوله بار خاطره ي پوچ و بي ارزش بر روي شانه ها يه دنيا غم واندوه براي روزهاي رفته يه شخص تنها و بي هدف در آن جاده و آن شخص در جستجوي ماوا براي آن روح خسته به کدامين گناه نکرده آن روح چنين سرگردان است؟ يه سوال بي جواب در اين سفر بي مقصد او را به جلو مي برد و برگشتي نيست! جز خيره ماندن به تهي راهي نيست!
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آبان 1386ساعت 23:36 توسط sunflower |
*پرسيد آيا تو نيز دلتنگ مي شوي؟*
*پاسخ دادم : آري!*
*من نيز دلتنگ مي شوم !*
*دلم براي معناي واقعي انسانيت تنگ ميشه*
*دلم براي استشمام عطر خوش بهاري تنگ ميشه*
*دلم براي تماشاي کوچ پرســـــــــــــــــــــتوها تنگ ميشه*
*دلم براي خيره شدن به طلوع و غروب خورشـــــــــــــــيد تنگ ميشه*
*دلم براي ساعتها قدم زدن تو مزرعه ي گلهاي آفتاب تنــــــــــــــــــگ ميشه*
*دلم براي پي بردن به جايگاه انساني که هيچ وقت درکش نکـــــــــــردم تنگ ميشه*
*دلم براي پي بردن به معناي يک واژه که در اندي سال زندگيم نفهميدمش تنگ ميشــــــــه*
*از بازي با واژگان خستم*
*بيزارم از پيچوندن کلمات*
*نميدونم با چند واژه تو خالي چي بگم*
*فقط ميتونم بگم دلم براي حضورش در قاب خاليش تنــــــــــــــــــــگ ميشـــــــــــــــــــــــــه*
*و اين قاب خالي مي تونســــــــــــــــــــــــت همه ي زندگي من باشـــــــــــــــــــــــــه*
*افسوس که تقــــــــــــــــــدير جور ديگري رقـــــــــــــــــــم خـــــــــــــــــــــــــــــورد*
*و من ناخواسته در جاده بي انتهاي زندگي قرار گرفتــــــــــــــــــــــــــــــــــم*
*و من از آن قاب خالي دور و دور و دورتر شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم*
*و به جايي رسيدم که براي هميشه آن قاب خالي را گم کــــــــردم*
*و اکنون روحم خسته است و مکان امني براي تسلايش ندارم*
*به حال خود گريه نميکنم*
*به حال خود افسوس نميخورم*
*ميخندم ، چون ميخوام به تنهايي خود بخندم .....................................................
*ميخندم ، چون ميخوام به غريبي روزگار بخندم ...................................................
*ميخندم ، چون ميخوام به پوچي دنيا بخندم .......................................................
*و ميخندم به روزهاي از دست رفته ...................................................................
*و ميخندم به بي هدفيم در زندگي .....................................................................
*ميخندم و نغمه ي اميد را از اين سو آن سوي صداي ميزنم ....................................
*شايد در ميان سکوت شطح و روياي شبانه ام .....................................................
*صداي خنده اي به گوش برسد.........................................................................
*شايد نغمه ي اميدي به خنده هاي تلخم ،پاياني شيرين دهد ................................
*و مرا به اين باور برساند که غروبي غير از غروب دل خسته ام نيز وجود دارد...............
*غروبي که در آسمان است و منحصر به آفتاب.......................................................
*غروبي که با تماشا کردنش آرامش به روح خسته ام باز گردد .................................
*و شايد طلوعي دوباره براي من باشد .................................................................
*و من بي صدا ميخندم …..................................................................................
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آبان 1386ساعت 23:26 توسط sunflower |
| ||||||
