*************************

*کجاست او که مرا نقاشي کرد و رفت؟*

*کجاســـــــت او که مرا طـــــــــرح آفريد و رفـــت؟*

* کجاست او که مرا طــــــــــرحي از گل آفريد و رفــــــــت ؟*

* کجاست او که مرا همرنگ بهـــــــــــار آفــــــــريد و رفــــــــت ؟*

* کجاســـــــــــت او که مـــــــرا از جنس گــل آفتاب آفريد و رفـــــت؟*

* کجاســــــــت او که با نـــگاهــش به من نور بخشـــــيد و رفــــــــــــــت ؟*

* کجاست او که دريچه ي قلب کاغـذيم را به رو ي خود باز کرد و رفـــــــــت ؟*

* رفـــت و نــدانســـــــــت که من, طرح بيجان از نگاهش جان مي گيـــــــــــــــرم*

* رفــــــــــت و ندانست که من, شي بيجان با حضورش هوشيار مي شــــــــــــــوم*

* مـــــــــن فراموش کردم که يک طرحم من محو تماشاي طــــــــراح شـــــــــــــــــــــدم*

* وقـــــتي طــــــــــراح گفت طرح زيبايم تو را دوست دارم و تا ابد مـــــــيپرســـــتــمـــــــت*

* خـــــــــــواســـــــــــتــــــم فــــــريـــــــاد بـــــــــزنــــــم و ابــــــراز وجــــــــــــود کنـــــــــــــم*

* ولــــــــي افســــــــــــو س که تقدير مـــــــــــرا با سکوتي ابدي در دفتر طراح تنها گذاشــــت*

* و طــــــــــــــــــــراح نــــــدانــــــســــــــــــــــــت و نـــــــفـهـمــيــــــــــد و رفـــــــــــــــــــــــت*

* او نـــــــــــدانـســــت که با نگاهـــــــــــش بـــــــــــه مــــــــــــن جـــــــــــــــــــــــــــــــان داد*

* او ندانســــــــــــــت که بــــا کلامـــــــــش مـــــــــــرا اســــــــــــــــــــــــــــير خود کـــــــــــــرد*

* او ندانــــــــست که بـــــــــــا نفســــــــــــش بـــــــــــــه مــــــــــــــــن نفــــــــــــــــــــس داد*

* او نــدانســــــــــــــت که با قلــــــــــــــمـــــــــــــــش مرا نــــــــــــــــوازش کــــــــــــــــــــرد*

* او نـدانســــــــــــــت که با نـــــــــــــوازشـــــــــــــــــــــهايش به من حس را آموخــــــــــــت*

* او بــــــــــــــــا دستــــــــــــــــــــــــان هنرمـــــــــــندش مـــــــرا آراســــــــــــــــــــــــــــت*

* و بـــــــــــــا نهايت دقــــــــــــــــــــــــــــت مــــــــــــــــــــــرا طـــــــــــــراحي کـــــــــرد*

* به من جــــــــان داد عشــق ورزيد و مـــــــــن را دلــــباخته ي خـــــــــــــــــــود کــرد*

* همه چيز خوب و زيبا بود و من نغمه ي اميد را از صداي طراح ميشنيــــــــــــدم*

* ولي افســــــــــــــــــــــــــوس که اين طرح پــــــــــاياني داشــــــــــــــــت*

* من به نوازشهايش به نگاهش به خستگيهايش به عصبانيتش*

* از همه مهم تر به حضورش عـــــــــادت کرده بودم*

مــــــــن دلــــــــم را باختـــــــــــــــــــــــــــــــــــم

دلي را که او خود طراحي کرده بود به طراح باختم

او رفت و من در دفترچه ي او تنـــــــــــــها شــدم

مـــن تبديل به يک خاطره شـــــــــــــــــــــــــــدم

يه خــــــاطره از نســــــــــــــــل گل آفتــــــــــــاب

روزگاريست که در دفتر نقــــــــاش در انتــــــظارم

روزگاريست که تبديل به يک طرح قديمي شــــدم

در انتظارم و در نهايت سکوت نامش را فرياد ميزم

مـــــــن طراح آفرينشم را ميخوانم و او نميشنود!

کجاست او که مرا نقاشي کرد و رفـــــــــــــــت؟

اي کـــــــــــــــاش فراموشــــــــــــــــم نميکـــرد

اي کاش اين طرح هيچ وقـــــــــــت کامل نميشد

اي کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاش.................************************************